رمان سایه

#سایه_پارت_582

لب وچانه اش همزمان لرزیندند وبغض الود نالید

-همه حرفهات !.............همه حرفهات دروغ بودآرمین !یه دروغ بزرگ وکثیف!....چرا که اگه دروغ نبود امروز دوست دختر نازنینتو نمی اوردی من ببینم

چشمان درشتش ازحیرت گشاده شدند وبا نگاهی مبهم ومات زمزمه کرد :

-دوست دخترم ؟!

-آره بهار !درست همونیه که همیشه می گفتی ،ظریف وشکننده

گیج وسردرگم در عمق چشمان غمگینش زل زد وگفت :

-تو از چی حرف می زنی !

بغضش ترکید وبا هق هق گریه گفت :

-خیلی بی ملاحظه ای آرمین !.. خیلی.....!.لااقل می ذاشتی یه مدت بگذره بعد اونو بهم معرفی می کردی

کلافه چنگی به موهایش زد وگفت :

-توداری اشتباه می کنی سایه ،اون...........

غضبناک میان حرفش پرید و گفت :

-من اشتباه نمی کنم آرمین ،خودتم اینو می فهمی!

دیگر گریه نمیکرد شاید قصد داشت به آرمین بفهماند قویتراز آن چیزیست که نشان میدهد

آرمین نفس عمیقی کشید وبا آرامشی ساختگی آرام پرسید

-چرا فکر می کنی بهار دوست دختر منه ؟

با قاطعیت وسماجت گفت :

- فکر نمی کنم بلکه مطمئنم !

-می تونی بهم بگی چه چیزی باعث اینهمه اطمینان شده؟

-تو خودت همیشه ازش حرف می زدی فراموش کردی از روز اول آشنایمون هرگز وجود اونو تو زندگیت انکار نکردی

آشفته وکلافه بازهم نفسش را سریع وعمیق فوت کرد وبا لحنی مهربان درمانده گفت :


romangram.com | @romangram_com