رمان سایه

#سایه_پارت_575

-منم گیج شدم ،سایه با اینکه خیلی توداره اما روحیه شکننده ای داره

نسخه دکتر را به طرفش گرفت وادامه داد:

-دکتر گفت بعد از گرفتن داروها به اتاقش برید

نیم نگاهی به نسخه انداخت وگفت :

-خواهش میکنم پیشش بمونید و یک لحظه تنهاش نذارید تا من برگردم

همراه با لبخند تلخی گفت :

-شمابرید ونگران نباشین، از چشمم بیشتر مراقبش هستم

آرمین دست نوازشی روی سرسایه کشید وسریع با گامهایی بلند ولی سست اتاق را ترک کرد .نازنین روی صندلی کنارش نشست وبه صورت ضعیف ورنگ پریده اش خیره شد

*****

چشمانش را که گشود یک جفت چشم نگران وپر اشک را خیره در چشمانش دید نازنین با باز شدن چشمانش لبخندی زد وآرام گفت :

-بیدارشدی ؟

با ضعف زمزمه کرد :

-نازنین !

-جان دلم !

-چرا من اینجام ؟

با حیرت نگاهش کرد وگفت :

-یعنی نمی دونی چرا اینجایی !.خوب تو توی بغل من از حال رفتی

با یاد آوردی لحظه ای که از حال رفته بود بی اختیار اشک در چشمانش حلقه زد وبا بغض گفت :

-چرا به آرمین خبر دادی من اینجام !

-خوب مجبور بودم ،......یعنی اصلا من بهش خبر ندادم ،وقتی توی بغلم از حال رفتی اینقدردستپاچه بودم که نمی دونستم باید چکار کنم یکی از بچه ها آرمین و صدا زد وچون تو کنار دفترش از حال رفته بودی اونم به محض شنیدن اسمش خودشو بالای سرت رسوند و وقتی تو رو تو اون وضع دید وحشت زده وسراسیمه تو رو بغل کرد وسریع اورد بیمارستان ، .سایه به خدا نمی دونی چقدر آشفته و عصبی بود وبا چه سرعتی رانندگی می کرد ،اگه تا دیروز شک داشتم که دوستت داره با رفتار امروزش مطمئن شدم که عاشقته

لبخند تلخی زد وگفت :


romangram.com | @romangram_com