رمان سایه

#سایه_پارت_572

لبخند تلخی زد وگفت :

-منظورت اینه که ایست قلب می کردم و.....

در اتاق باز شد وآرمین با گامهایی خسته وچهره ای درهم ونگران وارد شد نازنین از جا برخاست تا راه را برای او باز کند .روی لبه تخت کنارسایه نشست رنگ نگاهش آشفته وپریشان بود در حالی که دست سایه را در دست می گرفت مهربان گفت :

-خوبی عزیزم !خیلی نگرانم کردی !

چهره شادش وقتی درکنار آن دختر بود مقابلش ظاهر شد با خشم دستش را از میان دستان گرمش بیرون کشید وبه تندی گفت :

-آره خوبم ،می بینی که هنوز زندم ودارم نفس می کشم

با پوزخندی ادامه داد

-ناراحتی که نتونستی به این راحتی از دستم خلاص بشی نه !

بالبخند و لحنی محبت آمیز گفت :

-تو داری از چی حرف می زنی؟ ،کی می خواد از دست تو خلاص بشه عزیزم !

چهره خندان آن دختر سوهان روحش بود .پرازخشم فریاد کشید :

-من عزیزم تو نیستم ،پس اینهمه بهم نگو عزیزم

در همین لحظه پرستار به همراه مردی جوان وخوش قامت وارد اتاقش شد ازاستتوسکوپی که روی فرم سفید مرد بود حدس میزد دکترباشد .دکتربا دیدن سایه در آن وضعیت با خشم رو به پرستاربه تندی گفت :

-اینجا چه خبره ،دور بیماری که تازه بهوش اومده رواینهمه شلوغ می کنن ؟

پرستار شرمسار نگاهش را به سایه دوخت وگفت :

-بیمارخودش اصرار داشت دوستشو ببینه

خشمگین به آرمین اشاره کرد وپرسید

-پس این آقا اینجا چی می خوان؟

-نگران همسرشون بود نتونستم مانع حضورش بشم

دکتر بالای سر سایه ایستاد وبه چهره رنگ پریده اش نظری انداخت ومهربان گفت :

-چیزی باعث ناراحتیتون شده ؟


romangram.com | @romangram_com