رمان پسران مغرور دختران شیطون

#پسران_مغرور_دختران_شیطون_پارت_247


من اين زندگى رو نميخوام

خداجون كمكم كن !

قلب پندار تك و توك ميزد و حتى گاهى وقتاهم واسه ى چنديدن ثانيه اصلا نمى زد ... سعى داشتم تا جايى كه ميتونم و از دستم برمى ياد از خونريزى زياد پندار جلوگيرى كنم .

ساعت ها مى شد كه تو ى ماشين منتظر پليس ها بودم كه به كمك مون بيان اما ازشون هيچ خبرى نبود

ديگه كاملا اميدمو از دست داده بودم

بدن پندار مثل تيكه يخى سرد و منجمد شده بود

اما من سعى داشتم با اشكام و نفسام داغ نگرش دارم .

آخرش .. آخرش اعتراف كرد كه دوستم داره .. بالاخره اون پسر مغرور به احساس حقيقيش نسبت به من اعتراف كرد و من از اين بابت خوش حالم و از طرفى هم ناراحت چون اون آخرين حرفى بود كه پندار تونست بزنه ..

كاش مى شد دوباره چشماتو بازكنى

اونوقت منم احساسم را نسبت به تو اعتراف مى كردم .

نا اميد سرمو بالا گرفتم و بوسه اى به پيشانى پندار زدم .

شايد اين بوسه آخرين بوسه باشد .

صداى آژير ماشين پليس اميد دوباره اى بهم داد .. مثل اينكه شارژ گوشيم به اندازه ى كافى بوده و تونسته بودند رد يابى مون كنن ... چشمامو بستم

_خدا جونم شكرت .

دستمو روى بوق ماشين گذاشتم و تند تند شروع كردم به بوق زدن تا پليس ها بتونن راحت از لا به لاى درختاى بزرگ جنگل پيدامون كنن .

romangram.com | @romangram_com