#ضربه_نهایی_پارت_872
شاید آن صحنه ، یکی از زیباترین صحنه هایی بود که در های فولادی و دیوار های بلند آن زندان تاکنون به خود دیده بود .
یاشار با چشمانی خیس نگاهش را از نگاه براق همسرش گرفت و به اسمان صاف وابی دوخت و زیر لب خدا را شکر گفت . سپس مجدادا
خاتون را در آغوش کشید وکنار گوشش زمزمه کرد
ای زندگی تن و توانم همه تو ..!
" جانی و دلی ای دل و جانم همه تو "
تو هستی من شدی از آنی همه من ،
من نیست شدم ، در تو از آنم همه تو !
زمزمه وار گفته بود و عشق را جرعه جرعه نوشاند بر چشمان خاتونش
و انعکاس عشق را در زلال چشمانش دید و رد نگاه خاتون را دنبال کرد و به زیباترین تصویر بعد از روز های سخت و پر از اندوه زندگی
اش رسید ...
و اوهم نظاره گر عشق میان طاها و یسنا ، و سراج و سرمه شد .
طاها در حالی که یسنا را در آغوش خود نگه داشته بود ،محو گونه های اناری رنگ همسرش بود
و کاش تنها بود و میچید این انار گونه هایش را و جای آن بوسه ای میکاشت...
سراج بوسه ای بر پیشانی آهوی ماه پیشانی ش نشاند و نفسش را جایی حوالی گوش های سرمه رها کرد و زمزمه کرد:«
چی توی اون مغز فندقیت میگذره دزد کوچولو ؟!؟ »
سرمه چشم از خاتون و یاشار گرفت و لبخندی زد و گفت:
ببین عشق توی نگاهشونو
قول میدی وقتی پیر شدم ... وقتی موهام سفید شدن یا حتی پوستم چروک شد منو باهمه ی اینا بخوای؟!
سراج نیم نگاهی به خاتون و یاشار انداخت و گفت «:
romangram.com | @romangram_com