#ضربه_نهایی_پارت_868
*******
سرمه خسته وکلافه ، سام را که همچنان در آغوشش بی تابی می کرد به اتاق خواب برد .
مستقیم به سمت تخت جلو رفت و بچه را روی شکم برهنه ی سراج که طاق باز خوابیده بود گذاشت .
قبل از اینکه او را بیدار کند سراج چشمانش را باز کرد و نگاه خواب آلودش از چشم های خیس و قرمز پسرش روی چشم های خسته
وقرمز همسرش چرخید .
موهای مشکی وپریشانش ش دور صورتش را قاب گرفته بود .
حتی ان موهای پریشان و رنگ پریدگی صورتش اندکی از زیبایش نکاسته بود .
سرمه مظلومانه کش و قوسی به کمرش داد و با صدای گرفته ای نالید
_سراج سام نمی خوابه بی تابی دندونش رو می کنه
خسته شدم . خوابم میاد .
فکش لرزید .
کم مانده بود او هم مانند سام به گریه بیفتد.
سراج لبخندی لحن ملتمسانه ی او زد و سام را که گریه می کرد در آغوش گرفت و در حین بوسیدن سرش زمزمه کرد
_مامان سرمه رو اذیت می کنی پدر سوخته!!
سرمه سریع روی تخت خزید .
دهن دره ای کرد . سپس
پشتش را به سراج کرد و ملحفه را تا سرش بالا کشید و قبل از انکه صورتش را زیر ملحفه ببرد لب برچید و گفت
_اقای پدر ، شما که دوس نداری بچت رو دست پرستار بدی خودتم باید کمک کنی ونگهش داری !!!
سراج تاک ابرویی بالا انداخت که سرمه لب گزید ونگاهی به ساعت انداخت.
romangram.com | @romangram_com