#ضربه_نهایی_پارت_835

باز همان تصویر دختر بچه ی زخمی در گوشه ی قفس طلایی در ذهنش نقش بست وباز هم وجودش دستخوش ترسی عمیق شد
گلویش در آنی خشک شد وبه سختی لب زد
_من ..پر..پرنده ، نیستم ع..عمو
دستش که به سمت بالا رفت سراج سفت دستش را گرفت وان را فشرد
هاتف چون این حال پریشان او را دید با نارحتی زمزمه کرد
_اسما

یاد شکنجه ها وعذاب هایی که به آن دختر در زمان طفولیتش داده بود افتاد ودلش فقط یک اسلحه با یک تیر خواست تا با آن مغزش را
هدف بگیرد تا شاید ازهجوم آن خاطر های عذاب اور که مدتی بود دامنش را گرفته بود رهایی یابد
یاشار چون این حال خراب دخترش را دید خشمش به سطح امد و مشت محکمی روی صورت هاتف کوبید و فریاد کشید
_بی ناموس چه بلایی سر دخترم آوردی !
هاتف کلمه ای حرف نزد
حرفی برای زدن نداشت
او در برهه ای از زندگی ش تبدیل به یک جونور به تمام معنا شده بود وکارهایی کرده بود جبران ناپذیر
سرمه با مشتی که به صورت هاتف برخورد کرد اندکی به خود آمد
از لابه لای فریادهای یاشار متوجه شد مردی که در کودکی او را از خانواده ش جدا کرده این مرد است واین مرد هم پدر سراج بود
نگاهش بین نگاه سرد و ناخوانای سراج و هاتف چرخید
زیر لب چیز نامفهمومی را زمزمه کرد وقطرات اشک باسرعت از چشمهایش سرازیر شد
ناخواسته بازوی سراج را رها کرد
قدمی عقب رفت و سکندری خورد

romangram.com | @romangram_com