رمان ضربه نهایی

#ضربه_نهایی_پارت_706

حتی ان موهای پریشان و رنگ پریدگی صورتش اندکی از زیبایش نکاسته بود .
سرمه مظلومانه کش و قوسی به کمرش داد و با صدای گرفته ای نالید
_سراج سام نمی خوابه بی تابی دندونش رو می کنه
خسته شدم . خوابم میاد .
فکش لرزید .
کم مانده بود او هم مانند سام به گریه بیفتد.
سراج لبخندی لحن ملتمسانه ی او زد و سام را که گریه می کرد در آغوش گرفت و در حین بوسیدن سرش زمزمه کرد
_مامان سرمه رو اذیت می کنی پدر سوخته!!
سرمه سریع روی تخت خزید .
دهن دره ای کرد . سپس
پشتش را به سراج کرد و ملحفه را تا سرش بالا کشید و قبل از انکه صورتش را زیر ملحفه ببرد لب برچید و گفت
_اقای پدر ، شما که دوس نداری بچت رو دست پرستار بدی خودتم باید کمک کنی ونگهش داری !!!
سراج تاک ابرویی بالا انداخت که سرمه لب گزید ونگاهی به ساعت انداخت.
همیشه تا سه مسئولیت نگه داری سام با او بود وسه تا نزدیکای صبح سراج از سام نگه داری می کرد .
_خو خوابم میاد.
دل سراج برای صدای خواب الود او ضعف رفت .
سرمه هنوز هم بچه بود و برای مادر شدن زود .
هرچند که او ، علی رغم اصرار های سرمه وخاتون، چهارسال مقاومت کرده بود ونگذاشته بود سرمه باردار شود تا کمی ارامش بعد از
ان همه عذابی که کشیده بود به او بازگردد .
از روی تخت بلند شد و با سام از اتاق خارج شد تا سرمه استراحت کند .

romangram.com | @romangram_com