#ضربه_نهایی_پارت_687

از پشت موتور پیاده شد و از شدت سرمایی که در جانش نشسته بود بلافاصله درخود مچاله شد .
بی شک از اتفاق های افتاده ی چند ساعت قبل ، از کشتی گرفته تا مرگ هاتف فشارش افتاده بود که این چنین احساس سرما می
کرد وسرعت بیش از حد سراج هم مزید برعلت شده بود تا این چنین بلرزد .
اما وقتی صورت رنگ پریده ولب های سفید شده ی سراج را دید حال خراب خود را فراموش کرد .
باصدای گرفته ش نام اورا برزبان اورد
_سراج
_برو کلبه ، داخل کمد باید چیزی برای پوشیدن باشه تنت کن وکمی استراحت کن !
جمله ش که تمام شد منتظر جواب سرمه نماند . روی خود را برگرداند و از او فاصله گرفت و با قدم هایی سنگین در پیچ جنگل از دید
سرمه خارج شد .
سرمه با پشت دست قطرات اشک را از روی گونه ش سترد .
نگاهش را از اسمان ابی ودرختان سربه فلک کشیده چرخاند و
با شانه هایی فروافتاده به سمت کلبه قدم برداشت .
دستگیره را پایین داد ودر با صدای خشکی در پاشنه چرخید و گشوده شد .
باتردید وارد کلبه شد ونگاه خسته ش را در اطراف چرخاند .
بحدی غمگین بود که به ترس نشسته در جانش اجازه ی جولان ندهد .
کمد دو دره ی قهوه ای سوخته رنگی را کنج کلبه دید . به توصیه ی سراج عمل کرد و
مستقیم به سمت آن رفت .
در کمد را باز کرد ونگاهش روی پیراهن های مردانه چرخی خورد سپس دست بلند کرد و تیشرت مشکی رنگی برداشت

در کمد را بست وبه سمت تخت رفت .ابتدا لباس سراج را که هنوز کمی نمی دریا را داشت از تن بیرون کشید . سپس

romangram.com | @romangram_com