#ضربه_نهایی_پارت_671

صدای فریادش چنان بلند بود که سرمه ناخواسته هینی کشید .
خواست به آغوش سراج پناه ببرد .
اما سراج این اجازه را به اونداد وبا نگاهش به او فهماند که جای خود بایستد.
اما در ان لحظه ایستادن روی پاهایش سخت ترین کاربود.

اسلحه را که دست یاشار دید.
وحشت زده نام سراج را زیر لب زمزمه کرد.
اما سراج حتی نگاهی سمتش ننداخت و مستقیم پدرش را تماشا کرد .
حالا دیگر یاشار کاملا مقابل هاتف ایستاده بود .
کلمات پشت سر هم و با نفرت از ورای دندان های قفل شده ش بیرون می ریخت
_تو باعث این نفرتی هستی که من تو چشمای دخترم می بینم !!!
تو ، باعث جوون مرگ شدن خواهرم شدی . قصد جون یسنا رو کردی وخاتون رو روی تخت یک بیمارستان روانی انداختی !!
هاتف در مقام توضیح در نیامد وکلمه ای حرف نزد .
نگاهش از نگاه ترسیده ی سرمه عبور کرد ودر نگاه ناخوانای سراج قفل شد .
. در نهایت اهی کشید و تنها یک کلمه گفت
_متاسفم
یاشار قهقه ی بلندی زد وبا لحنی جنون آمیز گفت
_متاسفی !!
هاتف نگاهش را از سراج گرفت وبا صدایی که سعی داشت محکم به نظر آید گفت
_برای مرگ آماده م

romangram.com | @romangram_com