#ضربه_نهایی_پارت_593
از سطح نگاه طوفانی ش برق عجیب وخطرناکی ساطع می شد .
و بی شک این برق از افکاری که در ذهن داشت نشات گرفته بود .
صدای سرد ومحکمش در اتاق طنین انداخت .
_می خوام فردا صبح ، مجدادا شما رو ببینم .
امیر تاک ابرویی بالا انداخت .
نگاه موشکافانه ش در صورت یسنا با دقت بالا وپایین شد .
چیزی از نگاه ناخوانای او نفهمید .
در نهایت سری به نشانه ی پذیرفتن خواسته ی او به پایین تکان داد . سپس روی برگرداند واز اتاق خارج شد . بلافاصله تمام محافظ ها
پشت او از اتاق خارج شدند.
چنان زود وبی صدا از اتاق خارج شدند که گویی از ابتدا نبودند !!!
سکوت سنگینی در اتاق حاکم شد .
برعکس سکوت اتاق ، در سر یسنا همهمه افتاده بود .
شک وتردید از افکاری که در سرداشت مانند موریانه هایی به مغزش هجوم برده بودند .
او به سمت مبل مقابل پنجره رفت وخود را روی مبل انداخت ونگاهش را به آسمان آبی دوخت .
عاشق آسمان بود وهمیشه آبی رنگ آسمان می توانست آرامش کند .
حتی در بدترین شرایط ...
اما به نظر نمیامد در ان لحظه حتی ابی اسمان وآن دسته از پرنده های سفید ماهی خوار که برفراز دریا پرواز می کردند بتوانند
آرامش را به او بازگردانند .
سرمه هم از او تقلید کرد ودر مبل کنار او نشست ونگاهش را به صورت متفکر خواهرش دوخت .
romangram.com | @romangram_com