#گندم_پارت_238
-باشه دفعه دیگه!
خندید واز روی میز بغل تلفن یه کاغذ ورداشت ویه چیزی روش نوشت وگرفت طرف من وگفت:
-شما ره موبایلمه اگه کاری داشتین راحت می تونین پیدام کنین.
یه نگاه به کاغذ ویه نگاه به خودش کردم دوباره خندید وباحرکت سرش موهاش روریخت عقب وگفت:
-وقتش مهم نیس.کارای زیادی ازمن برمی آد!
شماره رو ازش گرفتم ویه خداحافظی زیر لب کردم وازخونه ش اومدم بیرون.
حیاط رورد کردم ورفتم توکوچه وبه دیوار نگاه کردم نیم ساعت پیش که رسیدم اینجا متوجه نوشته ها نشده بودم یعنی نخوندمشون فکر کردم ازاین شعارهاس که به درودیوار می نویسن!
دنبال بوی گند روبگیرین وبیاین پایین------>
علامت فلش تا بغل درخونه کشیده شده بود!
رفتم طرف ماشین م ووقتی داشتم سوار می شدم برگشتم طرف خونه سمیه رونگاه کردم دوباره اومده بود دم دروداشت باهمسایه ها حرف می زد چادرش رو دوباره سرش کرده بود داشت ازدوتا خانم دیگه می پرسید که اونا دیدن کی این چیزا رورو دیوارنوشته یانه!
نگاهش کردم که برگشت طرف من وبهم خندید ویه دستی یواش برام تکون داد بهش خندیدم وسوار ماشین شدم حرکت کردم
***
اون شب تا ساعت 1بعداز نصفه شب بیدارموندم امانه گندم تلفن زد ونه کامیار برگشت خونه.موبایل هردوشونم خاموش بود.جراتک نکردم که برم پیش آقابزرگ نی دونستم چی باید بهش بگم!
فرداصبح اقابزرگ مش صفرروفرستاد دنبالم بلند شدم ودست وصورتم روشستم ورفتم خونه ش.خیلی عصبانی وناراحت بود همه ش سراغ کامیاروگندم رومی گرفت یه ساعت براش حرف زدم تااروم شد فکر می کرد کامیار داره دنبال گندم می گرده!
romangram.com | @romangram_com