رمان باغ پاییز

#باغ_پاییز_پارت_202


-ممنون .

او رفت و من و با سروش تنها گذاشت. موهایم رو که دست باد سپرده بودم رو مهار کردم و ان رو جمع کردم و شانه ای که روی موهایم بود پشت سرم جمع کردم. سروش که دست به زیر چانه محو کارهای من بود با لبخند گفت:

-باز قشنگتر بود.

خندیدم و با لحن شاعرانه ای گفتم:

-وقتی بازه باد با حرکتش شلاقش رو توسط موهام به صورتم میزنه.

سروش خندید و گفت:

-با اینکه لحنت شاعرانه بود اما باید ابراز کنم افتضاح بود .

و بعد زد زیر خنده. با اینکه میدانستم راست میگه اما به شوخی ابرو در هم کشیدم و گفتم:

-قرار نشد عیبهام رو گوشزد کنی ها....


romangram.com | @romangram_com