رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_748

*~~~ازنگاه حوا~~~یجوری درد داشتم و زیر دلم تیر میکشید که حس میکردم تک تک اعضای بدنمو جدا کردن و دوباره دوختن بهم!بزور نگاهمو
چرخوندم،با دیدن شکم تخت و صافم چشمام گنده شد...وای بچه ها...ملحفه تو مشتم فشرده شد و اومدم و از جام بلند شم که زیر دلم تیر
عمیقی کشید جوری که جیغم بلند شد و با عجز لبه تختو گرفتم،در اتاق باز شد و پرستاری با عجله نزدیکم شد و گفت:
_جانم عزیزم درد داری؟!
از شدت درد اونقدر لبامو بهم فشرده بودم که مزه اشنای خون رو حس میکردم!با بغض نالیدم:
_بچه هام! چه بلایی سرشون اومده؟!
پرستار بازوم رو گرفت و با ارامش گفت:
_اروم باش عزیزم سالمه.
نفسمو راحت دادم بیرون و زیرلب گفتم:
_خدایا شکرت.
بعداز چند دقیقه گفتم:
_میشه بیارید ببینمشون؟!
ملحفه رو روم مرتب کرد و گفت:
_حتما.
با صدای ازاد سرم به طرفش برگشت:
_حوا....
دلتنگ بهش خیره شدم و با لبخند پر بغضی گفتم:
_ازاد...
با شیطنت اومد کنارم و گفت:
_چطوری قلمبه من؟!
چشم غره ای براش رفتم و گفتم:
_تو اثری از قلمبگی میبینی؟!
دستش نشست رو دستمو زمزمه مانند گفت:

romangram.com | @romangram_com