رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_746

تو اشپزخونه و پذیرایی نبود...ناله ریزی از اتاق خوابمون به گوشم رسید در اتاق خواب و با شتاب باز کردم،تو نگاه اول نگاهم به
حوایی افتاد که وسط اتاق خواب افتاده بودبا صدای پسر استرسی فریاد زدم:
_یا خدا حوا عزیزم چرا افتادی اینجا!
رو شکمش افتاده بود و چشماش نیمه باز شد...شلوارشم خیس بود...با احتیاط به اغوشم کشیدمش و دوییدم سمت در...خیلی سنگین شده
بود،با ناله زیرلب گفت:
_ازاد.....
وارد اسانسور شدم و با صدای دو رگه ای گفتم:
_جان دلم خانومیم خوبی؟!
لباشو با درد فشرد و گفت:
_نه!
بوسه ای رو پیشونی عرق کرده اش نشوندم و گفتم:_الان میریم بیمارستان خانومم سعی کن بیهوش نشی.
زیرلب ناله ای کرد و لبه پیراهنمو تو مشتش فشرد و به خودش پیچید.با توقف اسانسور حوا رو خوابوندم رو صندلی عقب و خودمم
سوار شدم،همزمان گوشیمو در اوردم و به دکترش زنگ زدم که خودشو برسونه بیمارستان...قلبم تند تند میزد،من چقدر بی فکر بودم که
زنمو تو خونه تنها گذاشته بودم!نفهمیدم چطور رسیدیم بیمارستان و حوا رو بردن اتاق عمل.اما فقط میدونم که از شدت استرس رو به
موت بودم!پنجه هامو فرو بردم لای موهام و زیرلب نالیدم:
_خدایا زنو بچمو حفظ کن!
نمیدونم چند ساعت گذشت که در اتاق عمل باز شد و قیافه دکتر حوا نمایان شد،با دیدنش انگار دنیارو دادن بهم...با شتاب دوییدم سمتش و
با ذوق گفتم:
_چیشد؟!
قیافه اش جوری بود که نمیشد تشخیص داد چه اتفاقی افتاده!زیرلب گفت:
_متاسفانه نتونستیم دخترتونو نجات بدیم!
انگار اوار شدم...با بهت نالیدم:
_حوا...

romangram.com | @romangram_com