رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_736

تابه ای و مشغول سرخ کردنشون شدم.
_حوا عزیزم بیا برات یچیزی خریدم!
زیرگاز رو کم کردم و حرکت کردم سمتش،رو کاناپه نشسته بود و با خنده شیطونی داشت نگاهم میکرد بسته ای سمتم گرفت و گفت:
_باز کن.
با ذوق بسته رو باز کردم،با دیدن یه پیراهن حاملگی زشت و اونم درست رنگی که ازش بدم میومد جیغی کشیدم و پیراهن رو پرت کردم
تو صورتش...با این کارم بلند خندید و گفت:
_چرا حرص میخوری تپل؟
موهاشو از بیخ کشیدم و گفتم:
_به من نگو تپل!
همونطوری که سعی میکرد موهاش رو از چنگم نجات بده با خنده گفت:
_ادم باید با واقعیتا روبه رو شه دیگه خانومم.
با قهر موهاشو ول کردم و اومدم دوباره برم سمت اشپزخونه که جلوم رو گرفت و نشوندتم رو پاش.موهامو زد پشت گوشمو گفت:
_دلت تنگ شده؟
متعجب گفتم:
_واسه کی؟
دماغشو زد به دماغم و گفت:
_واسه ایران واسه پدرت واسه همه چیز که اونوره!
بغضی گلوم رو فشرد
*
مگه میشد دلم برای ایران تنگ نشده باشه؟با صدای خفه ای نالیدم:
_مگه میشه دلم تنگ نشده باشه!
لبخند مهربونی زد و بوسه ای رو دستام کاشت و گفت:
_خب خداروشکر هنوز سنگین نشدی و میتونی سوار هواپیما بشی،میخوای کارامونو درست کنم چند روزی بریم و برگردیم؟

romangram.com | @romangram_com