#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_721
بکشم و برم سمت گلناری که هیچ علاقه ای بهش نداشتم؟ اب پاکی رو ریختم رو دستش و گفتم بهتره دست از سر من و زندگیم
برداره،تهدید کرد که به ناهید میگه اون روز صبح پیش من بود!من خودم هنوز مطمئن نبودم که اون روز صبح باهاش بودم یا نه! چون
من خواب بودم و وقتی بیدار شدم فقط دیدم کنار همیم همین!از طرفی اونقدری به ناهید اعتماد داشتم و میدونستم که ناهید هم به همین
اندازه بهم اعتماد داره، بخاطر همین گفتم هرکاری میخوای بکن!
*
لقمه ای برای خودم درست کردم و جرعه ای از چاییم خوردم،با اشتیاق ادامه نامه رو خوندم:
_روز به روز میگذشت اما دیگه خبری از گلنار نبود،دیگه مطمئن شده بودم که گلنار همه چیزو فراموش کرده، از ناهید شنیده بودم که
رفته خارج از کشورخوشحال بودم از این بابت چون با دور شدنش از زندگیم حس ارامش بهم دست میداد تولد دو سالگی عماد مصادف
شد با برگشتن گلنار،اونم چه برگشتنی!همه از دیدنش تعجب کرده بودیم!اون گلنار افتاب مهتاب ندیده کجا و این گلناری که برگشته بود
کجا!موهای رنگ کرده و لباسای انچنانی! چیزی که اصلا تو خانوادشون برای یه دختر مجرد مجاز نبود برگشته بود.از همون اول
مجلس همه متوجه شدن که نگاه و توجهش نسبت به من خاص تراز بقیه اس!طوری که حتی ناهید هم ازم پرسید چرا انقدر گلنار نگاهت
میکنه! زنگای خطر تو گوشم شروع کرد به زنگ خوردن.از بعداز جشن رفت و امد گلنار به خودنمون شروع شد،به من میگفت داداش
محمد و با همین داداش داداش گفتنش خیال ناهید رو جمع کرده بود که نظری بهم نداره! ناهید من خیلی پاک بود،درست مثل
فرشته...صاف و ساده بود،زود گول میخورد زود گول گلنار رو خورد ، روز به روز بریز و بپاشای ناهید و گلنار زیاد و زیادتر
میشد...هرچیزی که از حقوقم میگرفتم خرج ناهید و لباساش میشد،اما با همین حال بهم وفادار بود و جرات نمیداد مردی به حریم
زندگیمون نزدیک شه.بخاطر همین زیاد بهش گیر ندادم!نامه اول تموم شد...اهی کشیدم و تکیه ام رو زدم به صندلی...تو ذهنم قیافه اقای مفاخر نقش بست،دلم برای این مرد میسوخت!چاییم رو
که تقریبا پرت کرده بود هول دادم عقب تر و ارنجام رو گذاشتم رو میز...اشتهام کور شده بود!نامه دوم رو باز کردم و شروع کردم به
خوندن:
_کم کم گلنار بازیش رو شروع کرد،درسته که بازیش رو خیلی وقت بود شروع کرده بود ولی بازی اصلیش داشت شروع میشد!با مردی
اشنا شده بود و به همه گفته بود که میخواد با این مرد ازدواج کنه!از اینکه داشت ازدواج میکرد خوشحال بودم،اما از یه طرف ناهیدم
داشت از بین میرفت...تو دنیای گلنار غرق شده بود و به من و عماد و زندگیمون توجه زیادی نداشت نگران بودم،باهاش حرف میزدم و
میگفتم این راهی که داری میری اشتباهه ولی منو امل خطاب کرد...
با صدای زنگ گوشیم نامه رو گذاشتم کنار و حرکت کردم سمت اتاق خواب تا گوشیمو بردارم تازه داشت حساس میشدا! اه خروس بی
romangram.com | @romangram_com