#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_716
جعبه ای که اقای مفاخر شب عروسی بهم داده بود ابروهام پرید بالا...اوه به کلی اینو یادم رفته بود!جعبه رو گذاشتم سرجاش و لباسام رو
پوشیدم...تو اولین فرصت ممکن باید بیام و بازش کنم...
*به احتیاط جلوی کمد نشستم و در کمد رو باز کردم.زیرچشمی نگاهی به ازاد انداختم که بالشمو بغل گرفته بود و خواب خواب بود!اروم
و بدون سر و صدا جعبه رو برداشتم و پاورچین پاورچین از اتاق زدم بیرون. رو کاناپه نشستم و ربان جعبه رو باز کردم اول از همه
چشمم به یه جعبه قرمز رنگ افتاد دست بردم سمتش و بازش کردم،یه سرویس خیلی ظریف و پرزرق و برق بود.ناخواسته لبخندی رو
لبام نقش بست .مشخص بود که یه سرویس خیلی قدیمیه چون مدلش شبیه به ست طلاهای امروزی نبود! نگاهی دوباره به جعبه
انداختم،چند تا کاغذ توهم پیچیده کف جعبه بود. کاغذارو در اوردم و نگاهی به محتویات کاغذ انداختم:
_سلام حوا جان،من نمیتونستم زیاد اینجا بمونم...میدونم ممکنه از دستم دلخور بشی اما مجبور بودم که برم؛اما دلم راضی نمیشد که تورو
همونجوری کنار بذارم و برم،تصمیم گرفتم بقیه اتفاقات و داستان رو تو همین نامه برات بنویسم..
با کنجکاوی کاغذ دوم رو باز کردم،تا خواستم بخونم صدای دو رگه ازاد از داخل اتاق بلند شد:
_حوا کجایی بابایی!
لبخندی از شنیدن بابایی گفتن ازاد رو لبم شکل گرفت.تند تند کاغذ و سرویس رو انداختم تو جعبه بزرگ و حرکت کردم سمت اتاق.باید
دوباره ازادو بخوابونم و بیام این جعبه رو مخفی کنم!حرکت کردم سمت تخت و کنارش دراز کشیدم.دستش حلقه شد دورم و زیرگوشم
گفت:
_کجا بودی؟
پامو گذاشتم رو شکمش و گفتم:
_تازه بیدار شدم دیگه خوابم نمیگرفت.
خمیازه ای کشید و گفت:
_ساعت چنده؟
سرچرخوندم و نگاهی به ساعت انداختم:
_چهاره،بگیر بخواب حالا کو تا شب!
هومی گفت و منو سفت تر تو بغلش فشرد.بعد از چند لحظه با کلافگی گفت:
_چقد لباس پوشیدی یه چادرم سرت میکشیدی تو باید بغل من همیشه برهنه بخوابی!
romangram.com | @romangram_com