رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_712

_تا برسیم خونمون یه چرت کوتاه بزن من به حوای پر انرژی نیاز دارما!
با این حرفش چشم غره ای براش رفتم و همونجوری که صندلی رو میخوابوندم گفتم:
_ازاد خب بار اولمون نیست که بذارش برای بعد!
به سرعت واکنش نشون داد و گفت:_نه نه نه! اصلا شب عروسی یچیز دیگس! بخواب یکم انرژی بگیری.
خنده کوتاهی کردم و پلکامو رو هم گذاشتم به محض بستن چشمام خواب به سراغم اومد و پلکام سنگین شد...با حس معلق بودن تو هوا
لای پلکام رو باز کردم کمی خودم رو تو بغل ازاد جا به جا کردم و با صدای دو رگه ای گفتم:
_رسیدیم ازاد؟
با پر انرژی ترین لحن ممکن گفت:
_بله خانوم خانوما.
خمیازه ای کشیدم و گفتم:
_ساعت چنده؟
بزور دستش رو اورد جلوی صورتش و نگاهی به ساعت مچیش انداخت نمیدونستم دقیق کجاییم که انقدر تاریکه!
_عرضم به حضور شما ساعت چهار صبحه!
با بهت گفتم:
_چهارصبح؟مگه خونمون کدوم سمت تهرانه که چند ساعت رسیدنمون طول کشید؟
به ارومی من رو گذاشت رو زمین و گفت:
_خونمون رو که خودت بعدا میفهمی ولی تو ویلامونیم که خیلی با تهران فاصله داره!
با بهت گفتم:
_ویلا؟
کمرم رو گرفت و همونطوری که من رو به سمت جلو میکشید گفت:
_اره ویلامون...شمال!دوست داری؟
با شنیدن اینکه شمالیم با ذوق دستامو کوبیدم بهم و گفتم:
_وای شمال.

romangram.com | @romangram_com