#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_705
_یه شماره ای چند بار بهت زنگ زده بیا بگیر ببین کیه.
با کنجکاوی گوشیم رو گرفتم و نگاهی به شماره اقای مفاخر انداختم...ناخواسته لبخندی رو لبم شکل گرفت بدون مکث شماره اش رو
گرفتم بعد از چندبوق جواب داد:
_سلام عروس خانوم چطوری؟!
لبخند خجلی زدم و گفتم:
_سلام اقای مفاخر!من خوبم شما خوبین؟!
از پشت تلفن هم میتونستم لبخندش رو حس کنم مهربون گفت:
_خوبم عروس خانوم،هدیه ات رو اوردم نمیخوای بیای ازم بگیری؟
متعجب گفتم:
_چرا که نه حتما! شما کجایین الان؟خب بیاین داخل!
تحلیل رفته گفت:
_نمیخوام نشون دادن خودم جشنت رو بهم بریزم خودت بیا ازم بگیر.
با شنیدن لحن ناراحتش قلبم تو سینه ام فشرده شد...با گفتن الان میام از جام بلند شدم و حرکت کردم جایی که ادرس داده بود...از بین
شمشادا رد شدم و با کنجکاوی نگاهی به اطرافم انداختم...با دیدن اقای مفاخر که رو نیمکتی نشسته بود لبخندم پررنگ تر شد و قدمام رو
تند تر کردم...اینجا دقیقا پشت باغ بود و اصلا دیدی به جایگاه اصلی جشن نداشت.از جاش بلند شد و با بهت نگاهم کرد زمزمه مانند
گفت:_خدای من..ناهید...انگار ناهید زنده شده!
زمزمه مانند گفتم:
_سلام...
قدمی به سمتم برداشت و یهویی بغلم کرد...چشمام از تعجب گنده شد،نمیدونستم باید چه عکسلعملی باید نشون بدم!سفت من رو به خودش
فشار میداد...بعد از چند لحظه چند بار تکون خوردم و سعی کردم از بغلش خارج شدم انگار به خودش اومد!چون حلقه دستاش رو از
دورم باز کرد و زیرلب گفت:
_ببخشید یلحظه نتونستم خودمو کنترل کنم...
سرمو انداختم پایین و گفتم:
romangram.com | @romangram_com