#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_699
تک خنده مردونه ای کرد و حلقه دستاشو از دور شونه ام باز کرد و بجاش پنجه هاش رو میون پنجه های دستم قفل کرد.
***
همه چیز خیلی زودتر اونچه که فکرشو میکردم داشت فرا میرسید...روزا یا تنها یا با باران یا اگه ازاد وقتش خلوت بود میرفتم خرید
هنوز به ازاد جواب قطعی نداده بودم راجب زندگیمون خارج از ایران.واقعا نمیدونستم میتونم دووم بیارم یا نه!از اون گذشته زبانم
اونقدری قوی نبود تا بخوام به فکر زندگی خارج از ایران باشم!قطعا اگه قبول کنم باید کلاس زبان هم اسم بنویسم...درسته ازاد زبانش
خوبه اما خب همیشه باهم نیستیم که..بی حوصله قهوه ای برای خودم ریختم و جلوی تلویزیون نشستم ساعت از ده شب گذشته بود ولی
هنوز بابا نیومده بود،مثلا میخواستم امشب با بابا صحبت کنم راجب پیشنهاد ازاد ولی دیر کرده بود!جرعه ای از قهوه ام خوردم و کانالا
رو بالا پایین کردم...با صدای چرخش کلید تو در ورودی برگشتم سمت در...نگاهم به بابا و ازاد افتاد که تو قاب در ظاهر شده
بودن.متعجب از جام بلند شدم و گفتم:
_سلام، ازاد تو اینجا چیکار میکنی؟!
بابا کتش رو از تنش خارج کرد و گفت:
_اتفاقی دیدمش گفتم بیاد پیشمون.
اهانی گفتم و جواب سلام بابا و ازاد رو دادم.با رفتن بابا سمت اتاقش برای تعویض لباس ازاد نزدیکم شد و دلتنگ گفت:
_چطوری خانومم؟!
لبخند پرنازی تحویلش دادم و برای بوسیدن گونه اش پیش قدم شدم کنارش گوشش گفتم:
_تو خوب باشی منم خوبم.
لبخند عمیقی که رو لبش نقش بست برام خوشایند بود چشماش خیلی خسته بود زمزمه مانند گفتم:
_امشب میخوام با بابا راجب زندگیمون خارج از ایران صحبت کنم...
با جدیت گفت:
_اره حتما صحبت کن..
*
باورم نمیشد که بابا انقد منطقی برخورد کنه انگار خیلی خسته بود از این اتفاقا و پستی بلندی های زندگیم! با اینکه نگران بود اما گفت
برای مدتی میتونیم بریم اگه تونستیم همونجا بمونیم،اگرم نتونستیم برگردیم...بنظر منطقی میومد اما من هنوز شک داشتم
romangram.com | @romangram_com